İKİ BEYİT SÖYLEYEYİM YAZ BE KALEM
Kimseye yaranamadım bu âlemde
İki beyit söyleyeyim yaz be kalem
Mutluyum sanıyor beni gören de
İki beyit söyleyeyim yaz be kalem.
Şu beyaz kâğıda içim dökeyim
Çekilirse çek de ben de çekeyim
Dünyam zindan nerden bakayım
İki beyit söyleyeyim yaz be kalem.
Fırtınalar kopuyor dertli sinemde
Beni anlamaz oldu nazlı Suna’m da
Terk etti, dinlemez artık anam da
İki beyit söyleyeyim yaz be kalem.
Yordum kendimi boşu boşuna
Sarıldım ağladım gözüm yaşına
Aklım ermedi dünyanın işine
İki beyit söyleyeyim yaz be kalem.
Kul Şahin’imi karlı dağlar dinlesin
Adsız deyin, kimse mezarım bilmesin
Haber etmeyin emmi dayı gelmesin
İki beyit söyleyeyim yaz be kalem.
***