IHLAMUR AĞACI'NIN SIRRI
İnsan durduk yerde kalabalıklardan uzaklaşıp, sığınmıyor yeşile, bitkiye, çiçeğe böceğe, ağaca, kelebeğe, hele en sevdiği şey ıhlamursa anlatacağı çok şey vardır.
İnsan durduk yerde insanlardan gitmeyi seçmiyor. Ruhu bıkmıştır sahte ve samimi olmayandan.
Altıncı hissi yani kalbi götürüyor onu bu hoyrat diyarlardan.
Kırıla kırıla, yutkuna, yutkuna durup, "boş ver," dese de.
Kalbinin en derin köşesinde bir şeyler hep eksik.
Bir şey tamamlanmayı bekliyorsa ve asla tamamlanmıyorsa.
"Hangi birini tamamlayacağız?" diye sorsa da iç sesimiz.
İnsanların iyi yönlerini gören mıknatıs gibi yapışsa da, sonunda teşekkür eden bile olmuyor artık günümüzde.
Sahi iyilik yerine ıhlamur ağacı eksek nasıl olurdu acaba?
Güzel olurdu, her yer ıhlamur kokardı.
İyilik pek koku yapmadığı için günümüzde...
Neden?
İzin vermiyorlar....
Neden?
Herkes belki bu dünyada yaşıyor ama kendi dünyasında kaybolduğu için!
Ah ıhlamur kokulu sokağım, huzur bulduğum.
Ağaçla sohbet etsek, belki insanlardan daha iyi anlardı bizi....
Denemeli belki, sonra keşkelerle yok olup kaybolmadan.
Ihlamurun yararlarını da unutmamak gerek
Bir sözüm vardı:
"İnsan bozar, hasta eder, doğa şifa olur düzeltir ve güzelleştirir."
Bugünler mi önemli, yarınlar mı bilmem
Ama en güzel an şu an.
En güzel anlar sizinle olsun.
Her daim bir umut vardır.