HÜSRANLA BİTTİ
Gönül penceremden içeri giren
Tanrı misafiri kalbime aitti
Onunla düşlenen sevda nadiren
Büyük bir ihtimal belki ümitti
Elimden yıldızlar gibi kayarak
Hicranı dillerden dile yayarak
Kendi nazarında hiçe sayarak
Yoktan yere beni kenara itti
Bilmem mutluluğu kader mi çaldı
Her şeyin yerini ayrılık aldı
Ne güzel günler ne anılar kaldı
Maziyle birlikte kaybolup yitti
Ümitle bakarken bile gözlerim
Aşk ateşini boş yere közlerim
Hiç tesir etmemiş ona sözlerim
Buruk bir vedayla bırakıp gitti
Aşk macera diye seyrine doyup
Ruhumu bedenden sanki de soyup
Yaşayan bir ölü teşhisi koyup
Nihayet bende bir hüsranla bitti
***