HECRÂNNÂME
Fâilâtün Fâilâtün Fâilâtün Fâilün
Aşk elinden bî-karârım, rûzgârım tar mıdır?
Bu belâ kûyunda benden hırpalanmış var mıdır?
Gözlerimden akan yaşlar döndü kura nehrine,
Yâre vasıl olmayan can, söyle bî-mîkdar mıdır?
Gülşen-i âlemde feryâd eylerim bülbül gibi,
Hâr-ı gamla sîne çâk olmuş, aceb tîmâr mıdır?
Zülfünün sevdâsı düştü bu garîbin gönlüne,
Dâm-ı zülfün çekmeyen dil, sâha-i bî-zâr mıdır?
Hecr ile yandım kavruldum, kalmadı sabrı sükûn,
Şu cihân mülkünde yâ Rab, böyle bir dildâr mıdır?
Bâde-i aşkınla mest oldum, ayılmam haşre dek,
Meyhâne-i dehr içre sâkî, başka bir hümâr mıdır?
Kadrini bildim cefânın, lutfuna şükreylerim,
Gâm yükün çekmek fedâi kâre zülfikâr mıdır?
Hüsnünün şemsi vurunca sîne-i pür-hûnuma,
Zulmet-i hicran çekildi, subh-ı nev-bahâr mıdır?
Gözlerin cellâd-ı can, müjgânların tîr ü teber,
Bu garîbi katleden o çeşm-i her-gûzâr mıdır?
Ey Levendî, derdini fâş eyleme bî-gânere,
Yârdan özge bu dertlere dünyada hâmî zar mıdır?
***