HARPUT'TAYIM
Hüznün zirvesindeyim
Beni doğuran
Emziren yerde...
Harput'tayım
Koynunda büyümüşüm
Çocukluğum kaldı orada
En mahçup
En masum halim
Gelincik kadar narin...
Uyuttum cümle dertleri
Ayrılıkları
Ben sustum
Onlar büyüdü...
Harput'tayım
Orda yitirdiklerim var
Devasa hayallerim
Kardeşlerim
Babam...
Mezarlıktayım
Hüznün zirvesi
Başkenti umutsuzların
Vuslat ırak
Boynu bükük sardunyaların
Muammalar göz kırpar
Hiçlikler gölgen...
Terkedilmiş hayatlar yatar orada
Diken acıtır
Kanatır goncagülleri
Ve ağıt yakar kadınlar
Nur yüzlü bir ihtiyar
Sarılır yar diye kara toprağa.
Yalnızlığın kalbi
Terkedilmişler diyarıdır bu mekan
Rüzgarın sesi duyulur yalnız
Sessizce ağlarsın
Sükunet feryattır
Yankılanır semada
Yudum yudum içersin susuzlukları.
Dualar örtersin mezarın üstüne
Kuşlara su, bir avuç buğday...
Dilinde dua
Gözlerinde sağanak
Sonunda kara toprak!
Sadık yarin olacak.