GÜVENMEM
Hüküm Allah'ındır varlığım O'nun.
O'ndan geldik elbet O'ndadır sonun.
Vuslata ağarır her gelen günün.
Sevdiğini sevdik, hâle güvenmem.
Sensizlik fakiri olmuş insanlık.
Ahiret kaygısız, yaşıyor anlık.
Büyütmüşüz bir de bir koca benlik.
Rahmet ki sendendir mala güvenmem.
Uzun, ince bir yol gider meçhule.
Konar göçer değil, dikeriz kule.
Ölüm bulur seni, yapsan da kale.
Saraydan oluşan ele güvenmem.
Boylu poslu olsan bükülür belin.
Ettiğin hileye ulaşmaz dilin.
Fevç fevç insanoğlu tutsa da elin.
Hak üzre değilse yola güvenmem.
Şehitlik bir zaman sarardı bizi.
Hak yolda gazalar yorardı bizi.
Meftûn idi ölüm, arardı bizi.
Yolumuz neredir, sala güvenmem.
Yeter artık yeter bu kadar gaflet.
Ya Rabb sen rahimsin bizleri affet.
Tevbe-i nasûh-u eyle kefâret.
Bana senden fayda, kula güvenmem.
Şirin'im yanarım, zayıf hâlime.
Cümleler yetmiyor n'etsin kelime.
Binler içimde bir gelir dilime.
Merhamet beklerim, dile güvenmem.
***