GÜLMEYE GÜCÜM YOK TÜKENDİM ARTIK
Bu uzak şehirde, her gece sensiz,
Kalmaya gücüm yok, tükendim artık.
Bir yanım elemdir, bir yanım kahır,
Dolmaya gücüm yok, tükendim artık.
Kesildi nefesim, açın camları,
Üstüme geliyor köyün damları,
Çekerken içimde acı gamları;
Salmaya gücüm yok, tükendim artık.
Bulutlar kapladı gökteki ayı,
Yaşamak istemem asla vedayı,
Oklar sinem deldi, çektiler yayı;
Yolmaya gücüm yok, tükendim artık.
Bekler oldum kapılardan gir diye.
Ben neler çekerim hâlim gör diye.
Derman ol derdime, yaram sar diye;
Gülmeye gücüm yok, tükendim artık.
Rabatlı, dumandır dağın başları.
Dost edindim dalda duran kuşları.
Gözümden akıttım kanlı yaşları;
Silmeye gücüm yok, yorgunum artık.
***