GÖNÜL VERME
Kul hakkıyla çıkma yola,
Sakın sapma sağa, sola,
Bu seferde yoktur mola;
Tapıyorsan sen Mevlâ’ya
Gönül verme bu dünyâya.
Nefes bir gün tükenecek,
Işıklar bir bir sönecek,
Bütün borçlar ödenecek;
Tapıyorsan sen Mevlâ’ya
Gönül verme bu dünyâya.
Makam, mansıp hepsi fânî,
Sen sanma ki sana bâkî,
Ölüm meydir, ecel sâkî;
Tapıyorsan sen Mevlâ’ya
Gönül verme bu dünyâya.
Şan, şöhret mi? Boş ver onu,
Bir varmışla yokmuş sonu,
Günah, sevap asıl konu;
Tapıyorsan sen Mevlâ’ya
Gönül verme bu dünyâya.
Terk eyleyip yalanları,
Rafa kaldır planları,
Düşün toprak olanları;
Tapıyorsan sen Mevlâ’ya
Gönül verme bu dünyâya.
Seferîyiz bu gurbette,
Gece gündüz hep nöbette,
Bitecek bu yol elbette;
Tapıyorsan sen Mevlâ’ya
Gönül verme bu dünyâya.
***