GÖLGELER SUYA İNER
Bir ışık yansır, gölgeler suya iner.
Hayat güneşe, güneş sana benzer.
Mavi gökyüzü umut dağıtırken,
Yorgun günümü çıkarsam, yılların küflenmiş sayfalarından.
Hayatın yansıması dalmış yine sulara,
Aşkın vurur gönlüme, aşk gibi, derin gözlerin gibi.
Sevda türküsü gibi aynı nakaratın da yine…
Işık hüzmeleri, sularda rakseder...
Güneş, gölgeye eşdeğer boyun eğer
Hâlâ bilmiyorum güneş mi deniz mi?
Bu kadar sevdalı güneşe?
Yan yana nasıl da yakışırlar birbirine
Ah gölge girmeseydi aralarına!
Nasıl da sevmişti güneşi, mavi derinlikleri, o dalgaları...
Mutluluktan yakamoza dönmüştü.
Gölgeler eğildi, gün akşama döner, gurubun sulara yavaş yavaş batışını…
Nasıl da hüzünle seyrediyordu bulutlar.
Hâlâ bilmiyorum bulutlar mı denize, deniz mi bulutlara sevdalı?
Gün kararınca sevgililer gibi içinde saklarlar hasretlerini...
Karanlığa inat, yıldızlarla söyleşiler, dertleşirler uzun gecelerde...