GECENİN KIZIL RENGİ
Kızıl bir gecenin tam ortasında
Saat gecenin tam yarımında
Ruhumda hâlâ seyrediyor
Bir gün batımı yalnızlığı
Korkutuyor beni gecenin sessizliği
Ürkütüyor ayaklarıma kadar gelen
Dalgaların sesi
Gözümü alamıyorum kızıla dönmüş bulutlardan
Ayaklarımın altında kayıyor kumlar
Hafif bir ürperti sardı bedenimi
Delimi ne diyorum bu satte ne işin var burda
Tüm şehir derin bir uykuda
Yüreğinde efkâr olanın
Uyku girmezmiş gözüne
Benimkisi yıllanmış bir efkarın
Son kırıntıları
Birkaç saat sonra şafak da söker
Ağarır tan yeri
Mavi bir sabaha bırakır
Gecenin kızıl rengi
Aheste gönlüm yavaş yavaş yol alma vakti
Yeniden şehrin karmaşasına
Belki iyi gelir birkaç saat
Yorgun ruhuna
***