FİYAKA
Güneşli bir havada,
Gölgelerle savaşmak kadar belirsizdi yaşam.
Sana bakan gözlerim,
Güneşin yoğunluğuna teslim olurken,
Gökkuşağımdan vurdular beni.
Acının bıraktığı izdüşümler,
Sürgit hayallerin habercisi gibiydi.
Belirsizdim.
Dedim ya seviyordum.
Ana rahmine yeni düşmüş bebenin
İsimsiz mezar taşları kazınırken,
Bir başka coğrafyada,
Terlemesine fırsat verilmeyen bıyıkların
Nefeslerini sayan,
abaküs kadar umursamazdım.
Yalancıydım,
Dedim ya seni seviyordum.
Masumiyetin,
Yaldızlı kalemlerle kelepçelendiği,
Dipsiz gecelerin koynunda,
Yakamozla dans ederken,
Umursamazdım.
Gökyüzüme emanet bırakılan
yıldızların alaycı kahkahaları,
İsterik nöbeti gibi ruhumu okşardı.
Fiyakalıydım,
İnanmıştım.
Dedim ya seni seviyordum.
Ben,
Seni seviyordum.
Yetmeliydi.
Kulaklarımı tırmalayan sessiz çığlıklar,
Namlunun menevişi,
Tetikte ihanet,
Yokluğa sığdırılmış nedamet.
Ana kucağına belenmiş gözyaşı.
Ardıma gizlediğim, insan masalı.
Ben,
Seni seviyordum.
Yetmeli miydi?
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz