ENGEL OLMAYALIM
İdil, tekerlekli sandalyesiyle yağmur sonrası ıslanmış sokağa çıktı. Yağmur damlaları kaldırım taşlarında parıldarken kaldırımın bitimindeki parkta çit görevi gören çalı bitkilerinin arasındaki kuş yuvasının yağmurda hasar görmüş olduğunu fark etti. İncecik dallar ıslanmıştı ve yuvadan yere düşenlerin olduğunu gördü. Yavru kuşlar titriyordu.
İdil, yanındaki çantadan kuru, yumuşak, kokusuz kâğıt mendillerden çıkardı. Tekerlekli sandalyesi ile yuvaya ulaşacak şekilde yanaştı. Yuvayı dikkatlice onarmaya başladı. Yavruları taşımak için de temiz kumaş mendilini aldı. Zira, insan kokusunun anne kuşu uzaklaştırabileceğini düşündüğü için kumaş mendili ile yavruları önce uygun bir yere taşıdı. Tam üç yavruydu.
Kâğıt mendili yavaşça yuvanın altına yerleştirip, titreyen yavruları birer birer içine koydu.
Yuva onarıldıktan sonra İdil, oradan ayrılıp uzaktan izlemeye başladı. Kısa süre sonra anne kuş gökyüzünden süzülerek geldi, yuvanın sağlam olduğunu görünce yavrularının üzerine kanat germeye başladı.
İdil’in gözleri doldu; onun küçük hareketinin, doğanın büyük bir umudunu yeniden canlandırdığını gördü.
Bu Engelliler Günü’nde, her engelin bir fırsat, her yardımın ise bir umut kaynağı olduğunu hatırlattı.
Sadece bir mendil ve biraz sabırla, büyük bir fark oluşturabilirsiniz.
Yeter ki engel olmayalım.
***