DİVANE GÖNÜL
Ey divane gönül coşup çağlama
Ne açan goncayı ne dalı incit
Acı kelâm edip yürek dağlama
Ne açan baharı ne yeli incit
Sahip ol nefsine doğrudan şaşma
İblisin kurduğu tuzağa düşme
Dermanı olmayan yarayı deşme
Ne hoş muhabbeti ne dili incit
Gün gelir bozulur gülşenin bağın
Su misali akar deli toy çağın
An olur çözülür kırk düğüm bağın
Ne mazlum ahı al ne kulu incit
Vakti gelen göçer kimseye kalmaz
Akıbet ne olur kimseler bilmez
Kefenin cebi yok ne yapsan dolmaz
Ne kara toprağı ne salı incit