BULUTLAR GİBİ GRİ
Hayatın şiir sayfalarını tek tek yırtmışlar
Kaldırımlarda birkaç mısraya rastladım
Sen beni anlamadın
Benden sanki güzelliği beklersin
Ömrüm tükendi sonbahar dediler
Eylül yapraklarının düşüşünü gördün mü
Eylül yapraklarının cama vuruşu gibi ekimde kapıda
Şiirler buruk kekremsi olsa da hayatın kendini anlatır
Eylülün yok olup gitmesini nasıl da bekler ekim
Toprağın yağmura hasreti gibi bekledim
Benim sana bir çift söylenecek sözüm gibi beklerim seni
Ah eylül biraz daha kalsan şiir olacaktın dilimde
Ah şiir gözlerin de olmasa
Ne şiirin tadı kalırdı ne hayatın
Şimdi ekim eylülden kalma güzel anılara basarak yol alacak
Ne hayaller buz tutacak kim bilir
Belki de aşklar bir başka bahara kalacak
Ekimin hep gözleri bulutlu
Pencereme artık kuşlar da gelmezler
Ekimin elleri ruhu gibi soğuk göz pınarları yaşlı
Bulutlar gibi gri umuttan eser yok
***