BU DA CİNAYETTEN SAYILMALI HAKİM BEY
Saat, gecenin üçü, firarda yine uykularım. Sessiz düşünceler sarmalında dolaşıyor hayallerim...
Uykusuz gözlerim kan çanağına dönmüş, yüreğimde bitimsiz ızdıraplar...
Bir hakim edasıyla sorguluyorum kendimi... Üstelik avukatım yok yanımda... Düşüncelerim yoruyor, acımasız bir şekilde sorguluyor beni...
"Sen kimsin, Nesin?" diye hırpalıyor yüreğimi...
Sahi kimim ben? Gecenin bu vaktinde hangi ızdırap uykularımı bölüyor? Cevapsız sorular birikiyor beynimde... Oysa nedensiz değildi hiçbir hüzün...
Dilime pranga vurulmuştu, konuşmak utandırıyordu beni; dedim ya avukatım yoktu yanımda...
Kendimi savunamazdım, boş umutlarla heyecanlanmak istemiyordum... Hayatla alıp veremediğim bir şey yoktu... Hayat içinde canlı kalmak âr geliyordu bana... Oysa ben yaşamak istiyordum fakat hakim yönüm anlamıyordu beni...
Hakim yönüm; "Nedir bu pervasızlığının sebebi! Hayal misin gerçek misin? " diye soruyor...
Bu sorunun cevabını bilmiyorum. Ancak hayatı düşler sokağında yaşadığımı görüyorum... Aslında yüreğime söz geçiremiyorum, beni dinlemiyor, hatta sesimi dahi duymak istemiyor... Hayatta değilsin diyorum, senin hayallerin sana acı veriyor, dön hayatın gerçek yüzünü gör; aslında görüyorsun o gerçeği, bundan dolayı düşler sokağına gidiyorsun, oysa hayat düşler sokağı değildir... Hayatın gerçek yüzü, seni düşler sokağında düşürür...
Söyle bana, kaç toprağa sevgi ve umut tohumları attın! Ve bu topraklarda kaç tane filiz görebildin?
Hangi tohum verimsiz topraklarda çürümedi ki?
Söyle bana heybende kaç tane tohum kaldı?
"Sana ne!”
İşte sen busun, bana hep rest çekersin, sonra da beni uykusuz bırakırsın, ben senin elinden nereye gideyim?
Hakim yönüm, sinirlenmeye başlamıştı, öfke dolu gözlerle bana bakıyordu... “Ve avukatın nerde? " diye sordu.
Ben avukatımı azat ettim, zira o beni bilmeden, tanımadan yine savunacaktı... Bir avukat hakkım var biliyorum ama ya haksız isem? Yine de haklı olduğumu ispatlamaya çalışacaktır. Zira onun görevi müvekkilini korumak ve savunmaktır... O bir avukat ve onun için, benim haklı olup olmadığım pek önemli değildir. O sadece bir savunmacıdır.
Ben bu gece içimdeki avukatı öldürdüm!
Sayın hakim, bence herkesin biricik avukatı öz vicdanı olmalı...
Vicdanlar; hakim, avukat kabul edilmediği için her gün adı cinayet olmayan binlerce cinayet işleniyor...
Kim bilir belki ben de cinayet işleyenlerden biriyim!
Belki farkında olmayarak binlerce insanın umutlarına kurşun sıkmışımdır! Bazen bir söz yürek öldürür... Bu da cinayetten sayılmalı hakim bey!..
Editör: Nevin Bahtışen