BOŞ KALIYOR SAYFALAR
Kibir sessiz küfürde,
Ve hırpalamış,
Gülüşleri alaycı.
Eski ve yeni deklanşörler çekerken
Bir şeyler ölüyor sanki.
İnsanlık gibi
Nezaket gibi
Anlamak gibi.
Hani ben diyordum ya
Okumak ve anlamak
Bir sanattır diye.
Hah işte inada nokta konulup
İmza atılmış,
Bir tükenişe gönüllü olarak.
Neredesin, ey
Dünyanın insanları!
Neredesin ey edebiyatın çocukları!
Şiirler okunmadan reddedilirken
Soytarı yazıları baş tacı.
Meşaleler aydınlığa değil,
Karanlığa sürüklerken
Bir millet kayboluyor,
Bir kibre karşı.
Bir kibir içerisinde,
Kalemler nasıl da geri çevriliyor.
Mabetsiz,
Boş kalıyor sayfalar.
***