BİR DURUŞU OLMALI İNSANIN
Bir duruşu olmalı insanın
Doğrudan, haktan, emekten yana.
Koca bir çınar gibi güven veren
Bir duruşu olmalı.
Dudaklarından kelebekler uçuran bir gülüşü
Kararlı, tutarlı emin adımlarla
Kendine özgü vakur bir yürüyüşü olmalı.
Sadık olmalı insan davasına
Aşkına, sevdasına sadık olmalı.
Öyle ki baktığı gözlerde eriyip buhar olmalı
Duyguların derinliğinde gizemli dehlizlere karışıp kaybolmalı.
Bin kere ölse de, aynı yerden dirilip
Her dirilmeyle yaşama sarılıp yeniden sevmeli
Sevgisinde inatlaşıp diretmeli.
Sahip çıkmalı insan
Yaşamının acılarına yenik
Yüreği yanık, bahtı karalara
Yaşanmamış baharlara
Tomurcuksuz yetim çiçeklere
İyiye, güzele, doğruya giden yoluna sahip çıkmalı...
Ve insan olmalı, insan
Mangal gibi, kocaman yüreğiyle
Bir çocuğun okşanmayan başında
Zemherinin bitmek bilmez kışında
Hiç baharı bilmeyen, yanık yüreklerde
Endişe ile bakan yorgun gözlerde
El vererek, omuz koyarak
Küçücük bir dokunmayla insan olmalı.