BEN ERZURUM
Kimliğimi merak etmiş madrabaz,
Ayşelerin özündeki ar, benim.
Özün benden ırak etmiş toy yobaz,
Fatmaların yüzündeki çar, benim.
Donmaya başlarken gece çökende,
Buz tutar donarım, şafak sökende,
Kargapazarı'nda, Palandöken'de
Aylar boyu yerde yatan kar, benim.
Taya eden de ben, tırpan çeken de
Cirit atan da ben, tespih çeken de
Dadaşım tey deyip hançer çekende,
İzleyeni sarhoş eden bar, benim.
En kavi dost da ben en zor düşman da.
Ne tabi olurum ne peyk ne manda.
Zalime dert de ben, derde derman da
Dar gününde mazlumlara yâr, benim.
Mukaddes vatanın sınır taşı ben,
Nene Hatunların kara kaşı ben,
Her ayrık otunun kara kışı ben,
Gülzarlara hem yaz hem bahar, benim.
Kimine güneşim, kimine ayım,
En zığlı kılıcım en gergin yayım.
Kara yazı, İspir, Çat, Şenkaya'yım
Uzundere'deki kızıl nar, benim.
Daphan ovasında, Dumlu Dağı'nda,
Sarı gelinlerin al yanağında,
Tortum, Narman, Olur İrem bağında,
Güle allığını veren har, benim.
Ben Erzurum, budur huyum, fıtratım,
Karasu, Aras'ım, hırçın Fırat'ım
İspir, Oltu çayı, Çoruh, Murat'ım
Dört yöne can olan bol akar, benim.
Eksilmez başımda dumanım, pusum,
Sevda da Sümmani, aşkta Yunus'um
Aşkale'yim, Pasinler'im, Hınıs'ım
Samanlı Dağı'nda rüzigâr, benim.
Yavuzer'im, Ergani'yim, Fuat'ım,
Çırağı'yım, Hüseyin'im, Nusret'im,
Reyhani'yim, Ruhani'yim, Mevlüt'üm,
Aşıkların yüreğinde zar, benim.
Gönül yaylasıyım, Kartal yuvası,
Pirler mekânıyım, Eren duası,
Haramı tanımaz sacı, tavası
Dadaşların alnındaki yer, benim.
Gülahmedim; o şehir ben, ben oyum,
O okyanus, ben de bağlı bir koyum.
Horasan'ım, Uzundere, Oltu'yum
Yeryüzü cenneti ol diyar, benim.
Cömerte bal, yağım, namerde zehir,
Nice sınır aşan bol sulu nehir,
Mevla'ya emanet edilen şehir,
Yiğitler harmanı denen yer, benim.