BELKİ BU YAZ
Gel bir pazar günü akşamı
Yaprağını dökmüş dökmemiş ağaçlarla
Güneş vedalaşırken
Gezelim güzelim tepeleri düzleri
Bayırları bedava
Can yoldaşım seninle
Korkma kimseden korkma
Kimse söyleyemez şarkını
Senin gibi güzel ve temiz
Vurdukça gitarın tellerine
Döktürürsün gözyaşlarımı
İnletirsin dağları taşları
Canın istersen herkesin önünde
Sarıl bana
Herkes anlasın sinekler darılsın
Yine nilüferler takmışsın göğsünün üstüne
O beyaz sen bembeyaz
Belki ben de çıkamam bu yaz
***