BELKİ BİR SABAH
Belki bir sabah çıkıp geleceksin.
Ama o sabahın güneşi beni tanımayacak.
Bir zamanlar seninle ısınan ellerim,
Şimdi rüzgârla konuşmayı öğrendi sessizce.
Belki işte o sabah,
Yağmurdan sonra toprak kokacak yine
Ama ben o kokunun içinde,
Pervasızca kaybolmuş olacağım.
Bir hatıra gibi bir anı gibi
Ne tam silinmiş ne tam kalan…
Geleceksin belki
Ama vakit çoktan geçmiş olacak.
Bir gül, solduktan sonra gelen bahar gibi
Bir tren son istasyondan sonra dönen ray gibi.
O vakit ben artık seni değil,
Seninle sustuklarımı,
Özlüyor olacağım.
Belki bir sabah çıkıp geleceksin.
Ama işte o sabah,
Bizden geriye sadece,
Keşkeler kokan bir rüzgâr esecek.
***