AYNI DİLDEN
"Bilge sözler şeker kamışına benzer; ne kadar emsen de tadı tükenmez."
(Afrika Atasözü)
Gözlerinde bir ay parıltısı,
Yüzünde can bulan bir aydınlık,
Dudaklarında mahur bir bestenin izi var.
Biliyorum,
Biliyorum da
Sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Bilmiyorum…
Cesaretin çoktur aşkta eyvallah.
Direnmekse en alası sende,
Savaşmaksa senin işin,
Olmaz kimseye eyvallahın,
Alnın açık yüzün ak,
Biliyorum,
Biliyorum da
Sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Bilmiyorum…
Omuzladığın yükler ağırdır,
En yakın bildiklerin kördür sağırdır,
Söylesen duyamazlar,
Duyamazlar çığlıklarını,
“Kaderindir çek” derler,
Otuz iki kısım tekmili birden
Doluyor doluyorum da
Sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Bilmiyorum…
Dilinde anlamını bilmediğin
Kaç milyon sözcük var ki senin,
Sevda, derim omuz silkersin,
Aşk, derim boynun bükersin,
Canım, derim iç çekersin.
Yıkıp geçiyorken gönül dağlarımı
Bir seher vaktinde,
Sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Bilmiyorum…
Nedir beni sana seni bana bağlayan?
Gündüzü geceye,
Yokluğunu zindana çeviren.
Hele sen de bir düşün,
Yüreğinden kopup geleni dinle,
Zor gelirse haykırmak dokun yüreğime,
Can bul dilediğince,
Söyle bir çırpıda,
Sen de sor istersen,
Ya sen?
Sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Bu yürekte yokluğunun ölüme eş olduğunu,
Adını andıkça boğum boğum boğulduğunu sözcüklerin,
Bu yüzden sensizliği anlatamadığımı bile bile,
Nasıl susmaları seçer insan?
Ve nasıl yanıtsız kalır sorum?
Sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Bir yalnızlık türküsü düşerse diline,
Bir ağıt olur her dize,
Özlemin acısı otağ kurar içine,
Yakınırız aynı dilden,
Sakınırız aynı dilden,
Dokunuruz aynı dilden,
Okunuruz aynı dilden,
Bağışla merakımı,
Sahi sen hiç öpüldün mü yüreğinden?
Kendinden geçercesine?
Bilemedim…
Editör: Suna Türkmen Güngör