AŞK YAĞMURU
Güftelerde yoksun, şarkılar âciz;
Gönül sahnesine süslenip gelsen!
Göğe kül saçılmış, caddeler sessiz;
Ansızın köşeden seslenip gelsen!
Züleyha olsan da beşerden gizle,
Köpürse de dalga dosttur denizle.
Saçları örgülü, gülen benizle;
Çeşmeli köşeye uslanıp gelsen!
İblisin eli var, kulun nazarı,
Unut geçmişteki tüm itizarı.
Vakit daralıyor, akşam üzeri;
Annenin koluna yaslanıp gelsen!
Yunus’un ırmağı buldu varlığı,
Aklı, gönlü, ruhu yendi darlığı.
Leyla’ya özenip çekme zorluğu,
Ondan bir kaç miskal üstlenip gelsen!
Fıtratın üzere sır çamuruyla,
Sınava dahiliz, açlık, korkuyla.
Nisanı çok gördük aşk yağmuruyla;
Tepeden tırnağa ıslanıp gelsen!