ARKANI DÖNEREK GİTME
İnsan sevdiğini bulduğu gün kaybeder mi?
Ediyor bazen.
Değişiyor bazı şeyler,
Değişen, zamanla.
Bu dünyada en çok insan değişiyor.
Aslında
Her ne kadar ben değişmedim
Diye konuşsa da…
İnsan yeri geliyor,
Sevdiğinin ayakkabısını seviyor,
Sevdiği giydi diye.
Geçtiği yolları seviyor,
Sevdiğini sevmeyi seviyor;
En çok da özlemeyi seviyor.
Sonra özlem sevmeye başlıyor insanı,
Kabuk bağlayan yara misali.
Siyah pencereden ay gibi bir gülüş at bana.
Sokak dursun yol vermesin, ayaklarıma.
Saatler utansın,
Bu kadar kolayca geçmenin hesabı sorulmadığında.
Sadece ben geç kalmadım sana.
Sen de kalmışsın dönüp aynaya bir baksana.
Gözlerine çiy düşmüş.
Saçlarına karlar yağmış,
Yüzüne yıllar vurmuş.
Sen hangi baharın çiçeği oldun böyle.
Kuş sesi gelen dudakların, niye suskun kalmış öyle.
Bari gözlerin ile bir şey söyle.
Hiç bir şey diyemiyorsan bile,
Arkanı dönerek gitme.
Yine git,
Ama arkanı dönerek gitme...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz