ANLADIM
Onu görünce zannettim ki cennetten düşmüş,
Bütün güzelliklerin doğuşu sanki ondaki gülüş.
Bir bakışı var ki gönlümdeki ayazlar çözülmüş,
Geç anladım onunla mutluluk sadece düşmüş.
Ben sevgimi şiirlere, şiirleri onun yoluna serdim.
Yüreğimdekileri yazdığım dizelerde gösterdim.
Kelimelerim, cümlelerim ruhunu ısıtsın isterdim.
Ne sevgimle ne hislerimle gönlünü çelemedim.
Sonradan anladım, kalbinin taştan olduğunu,
Dünyanın rengine kanıp ruhunu bozduğunu,
Hislerini bir kenara koyup aklıyla var olduğunu,
Dünya için aşkı sevgiyi bir kenara koyduğunu.
Her güzelin güzelliği kalbiyle bir olmuyormuş,
Aşk, sevgi, ilgi her zaman karşılık bulmuyormuş,
Sevgi zaten onda pek bir şey ifade etmiyormuş,
Onun, taştan kalbine denk gelince anladım!
***