ANKARA'YA YAĞMUR YAĞIYORDU
Bu şehirde
Sevgiden başka
Verebilecek hiçbir şeyim yoktu sana
Kör olsun derdim gözleri yokluğun
Dinsin derdim insanlığın acıları artık
Sen
Mayası yokluklarla yoğrulmuş
Sanki alnımdaki kaderdin
Sevgimiz kavgamızdı
Bıçak bıçağa
Yüreklerimizin yokluklarla yaptığı
Hain aktı zaman
Ve dayanamadı yürekçiğin mavi gözlüm
Oysa yasaklarımızda
Kocaman elli varlıklara
Avuçlarımızı açmak var mıydı
Kavgamızı
Böyle yarıda bırakıpta
Kaçmak var mıydı
Yürüyorum
Uykusuz ve tütünsüz
Hasretin içinde bir çığ gibi
Yürüyorum
Kül rengi bir gecenin koynunda
Hangi Ankara sokağına sürgün ettiysem kendimi
Kocaman elli varlıklar köşe başlarında
Yoksulluğun kısır memelerini sağıyordu
Ağladım
Sessizce
Ankara'ya yağmur yağıyordu
***